کاهش حوادث کار در اصفهان
مدیرکل پزشکی قانونی استان اصفهان از کاهش ۱۲.۹ درصدی آمار تلفات و مصدومان ناشی از حوادث محیط کار در سال ۱۴۰۴ خبر داد. منصور فیروزبخت با اعلام این خبر تأکید کرد که توجه به الزامات ایمنی توانسته است روند صعودی حوادث را در استان معکوس کند.
علل اصلی مرگ و میر کارگران
بر اساس گزارشهای رسمی، در سال گذشته ۱۲۸ نفر در حوادث کاری جان خود را از دست دادند که ۱۲۴ نفر از آنها مرد و ۴ نفر زن بودهاند. در این میان، سقوط از ارتفاع با اختصاص ۴۲ درصد از کل تلفات، همچنان به عنوان اصلیترین عامل مرگ و میر کارگران در محیطهای کاری شناخته میشود و پس از آن، برخورد با اجسام سخت با ۲۳ درصد در رتبه دوم قرار دارد.
آمار مصدومان حوادث شغلی
علاوه بر آمار فوتیها، تعداد مصدومان حوادث کار نیز کاهش یافته است. در سال گذشته ۲ هزار و ۲۵۳ نفر به دلیل آسیبدیدگی ناشی از کار به مراکز پزشکی قانونی اصفهان مراجعه کردند که نسبت به مدت مشابه سال قبل، ۶.۶ درصد کاهش را نشان میدهد. از این تعداد مصدوم، ۱۶۲ نفر زن و ۲ هزار و ۹۱ نفر مرد بودهاند.
راهکارهای کاهش حوادث کارگری
مدیرکل پزشکی قانونی استان اصفهان با تأکید بر نقش حیاتی کارفرمایان در صیانت از نیروی انسانی، اظهار داشت: تأمین تجهیزات استاندارد، بازرسیهای دورهای و منظم از کارگاهها، استانداردسازی سازههای موقت و توقف فوری عملیات در شرایط ناایمن از جمله اقدامات ضروری برای تداوم روند کاهشی حوادث در استان اصفهان است.
کاهش حوادث کار در اصفهان
استان اصفهان به عنوان یکی از قطبهای اصلی صنعتی کشور، همواره با چالشهای ایمنی در محیطهای کارگری مواجه بوده است. با توجه به تراکم بالای واحدهای تولیدی، کارگاههای ساختمانی و صنایع مادر در شهرهایی نظیر اصفهان، کاشان، نجفآباد و خمینیشهر، مدیریت ایمنی به یک ضرورت استراتژیک تبدیل شده است. آمارها نشان میدهد که طی سالهای اخیر با تشدید نظارتهای بازرسان اداره کار و ارتقای فرهنگ ایمنی در برخی صنایع بزرگ، روند صعودی حوادث کار در این استان تا حدودی کنترل شده است. با این حال، دستیابی به آمار «صفر حادثه» نیازمند عزم جدی کارفرمایان و پایبندی دقیق به الزامات قانونی است. کاهش حوادث کار در اصفهان تنها با ارتقای تجهیزات حفاظتی میسر نمیشود، بلکه نیازمند آموزشهای مستمر و نهادینه کردن استانداردهای HSEE در تمامی سطوح مدیریت است تا شاهد کاهش نرخ آسیبهای جانی و مالی در صنایع کوچک و متوسط نیز باشیم.
علل اصلی مرگ و میر کارگران
بررسی پروندههای حوادث کار در شهرستانهای مختلف استان اصفهان نشان میدهد که بخش عمدهای از حوادث منجر به فوت، ریشه در خطاهای انسانی و فقدان تجهیزات ایمنی استاندارد دارد. سقوط از ارتفاع در پروژههای ساختمانی که در شهرهایی مانند اصفهان و خمینیشهر بسیار شایع است، همچنان در صدر علل مرگ و میر قرار دارد. علاوه بر آن، برقگرفتگی، گیر کردن در میان دستگاههای صنعتی و خفگی ناشی از نشت گاز در فضاهای بسته، از دیگر عوامل اصلی بروز فجایع انسانی در محیطهای کاری هستند. متأسفانه در بسیاری از کارگاههای غیرمجاز یا واحدهای صنفی کوچک، عدم استفاده از داربستهای ایمن و بیتوجهی به سیستمهای ارتینگ و حفاظت الکتریکی، پتانسیل بروز حوادث مرگبار را دوچندان کرده است. همچنین خستگی مفرط کارگران به دلیل اضافه کاریهای طولانی و نبود نظارت کافی بر سلامت جسمی و روانی نیروها، باعث کاهش تمرکز در حین کار و وقوع حوادثی شده است که پیامدهای جبرانناپذیر خانوادههای کارگری را به همراه داشته است.
آمار مصدومان حوادث شغلی
تحلیل آمارهای ارائه شده توسط مرکز فوریتهای پزشکی و سازمان تأمین اجتماعی استان اصفهان بیانگر آن است که هزاران کارگر سالانه به دلیل حوادث شغلی دچار مصدومیتهای سطحی و عمیق میشوند. در مناطقی مانند نجفآباد که با رشد صنایع نیمهصنعتی مواجه است، آسیبهای ناشی از کار با دستگاههای برش و پرس به وفور گزارش میشود. این مصدومیتها طیف وسیعی از شکستگیهای استخوانی، قطع عضو، سوختگیهای شدید و آسیبهای بینایی را در بر میگیرد که نه تنها فرد حادثهدیده را از چرخه تولید خارج میکند، بلکه هزینههای درمانی سنگینی را نیز بر دوش صندوقهای بیمهای و سیستم سلامت استان میگذارد. نکته تأملبرانگیز این است که بخش قابل توجهی از این مصدومان را کارگران جوان و بدون آموزش کافی تشکیل میدهند که به دلیل عدم آشنایی با مخاطرات محیطی، قربانی شرایط ناایمن میشوند. شفافسازی آمار واقعی مصدومان در مناطق صنعتی اصفهان میتواند به مسئولان برای تخصیص بودجههای آموزشی و تجهیزات نظارتی کمک شایانی کند.
راهکارهای کاهش حوادث کارگری
برای رسیدن به محیط کار ایمن در استان اصفهان، باید ترکیبی از رویکردهای پیشگیرانه و نظارتی به صورت همزمان اجرا شود. اولین و مهمترین راهکار، اجباری کردن دورههای آموزش ایمنی و بهداشت حرفهای برای تمامی کارگران قبل از شروع به کار است. برگزاری همایشهای آموزشی در مراکز فنی و حرفهای شهرستانهایی نظیر کاشان و اصفهان میتواند نقش مؤثری در آگاهیبخشی داشته باشد. در کنار آموزش، تقویت تیمهای بازرسی اداره کار و اعمال جرایم بازدارنده برای کارفرمایانی که پروتکلهای ایمنی را نادیده میگیرند، الزامی است. ایجاد سامانه گزارشدهی مستقیم برای کارگران جهت اعلام وضعیتهای ناایمن محیط کار و حمایت قانونی از افشاگران، میتواند به پیشگیری از حوادث پیش از وقوع کمک کند. همچنین بهرهگیری از تکنولوژیهای نوین نظارت تصویری هوشمند و سنسورهای هشداردهنده در محیطهای پرخطر، گامی بلند در جهت نوسازی سیستم ایمنی صنایع اصفهان خواهد بود. در نهایت، ترویج فرهنگ «اول ایمنی، بعد کار» باید به عنوان یک مطالبه عمومی توسط تشکلهای کارگری در سراسر استان دنبال شود.