بحران چهل روزه صنایع اصفهان
با گذشت چهل روز از شرایط خاص و محدودیتهای اعمال شده، صنایع و واحدهای تولیدی استان اصفهان با چالشهای جدی در مسیر فعالیت خود مواجه شدهاند. این رکود ناخواسته، تامین نقدینگی و مواد اولیه را برای تولیدکنندگان دشوار کرده است.
مطالبه فوری فعالان اقتصادی اصفهان
در پی این شرایط، تشکلهای صنعتی و مدیران واحدهای تولیدی با ابراز نگرانی از تداوم این وضعیت، خواستار مداخله فوری مسئولان برای ارائه بستههای حمایتی و تسهیلات ویژه جهت جبران خسارات وارده شدهاند.
ضرورت حمایت از تولید در اصفهان
کارشناسان اقتصادی معتقدند برای جلوگیری از تعطیلی بنگاههای کوچک و متوسط، ارائه استمهال وامها و کاهش هزینههای سربار در این بازه زمانی چهل روزه، حیاتیترین گام برای حفظ اشتغال و پویایی صنعت اصفهان است.
بحران چهل روزه صنایع اصفهان
استان اصفهان به عنوان قطب صنعتی کشور، این روزها با بحرانی نفسگیر دست و پنجه نرم میکند که طول عمر آن از مرز چهل روز عبور کرده است. قطع مکرر و برنامهریزینشده گاز و برق در شهرکهای صنعتی اصفهان، از جمله شهرک صنعتی جی، مورچهخورت و محمودآباد، چرخ تولید را در این مناطق به حالت نیمهتعطیل درآورده است. این بحران چهلروزه تنها به کاهش ظرفیت تولید محدود نشده، بلکه زنجیره تأمین مواد اولیه و تحویل بهموقع سفارشات را با اختلالات جدی مواجه کرده است. واحدهای تولیدی در شهرستانهای اصفهان، نجفآباد و خمینیشهر که ستون فقرات اقتصاد استان هستند، اکنون با کابوس تأمین انرژی مواجهاند. سوءمدیریت در توزیع انرژی باعث شده است که کارخانههای بزرگ فولاد و نساجی، که مصرفکنندگان کلیدی انرژی هستند، با ضررهای میلیاردی روبرو شوند. عدم پیشبینی دقیق و ناهماهنگی میان دستگاههای اجرایی استان، منجر به فرسایش سرمایههای در گردش شده و اعتماد بخش خصوصی را به برنامههای بلندمدت توسعه صنعتی خدشهدار کرده است. اگر این روند در روزهای آتی متوقف نشود، شاهد موج گستردهای از تعدیل نیرو و تعطیلی دائمی کارگاههای کوچک و متوسط خواهیم بود که تبعات اجتماعی ناگواری برای استان به همراه دارد.
مطالبه فوری فعالان اقتصادی اصفهان
در پی تداوم این وضعیت، اتاق بازرگانی اصفهان و تشکلهای صنعتی استان با انتشار بیانیههای تند، خواستار پاسخگویی فوری مسئولان ارشد اجرایی استان شدهاند. مطالبه فوری فعالان اقتصادی اصفهان این است که تخصیص انرژی نباید تنها بر اساس اولویتبندیهای بخش خانگی صورت گیرد؛ بلکه لازم است طرحی جامع برای حفظ پایداری تولید در صنایع استراتژیک تدوین شود. فعالان اقتصادی تأکید دارند که اصفهان سالانه سهم بزرگی از درآمدهای مالیاتی و ارزشافزوده کشور را تأمین میکند و شایسته نیست که در بحرانهای زیرساختی، اولین قربانی سیاستهای محدودکننده باشد. آنها خواستار ایجاد یک ستاد بحران ویژه انرژی در استانداری اصفهان هستند که بهطور شفاف زمانبندی قطعیها را اعلام کرده و خسارات وارده به ماشینآلات و خطوط تولید را با سازوکارهای مالیاتی جبران کند. همچنین، فعالان بخش خصوصی خواستار اولویتبندی تأمین گاز صنایع بر اساس ارزش اقتصادی و استراتژیک آنها هستند تا از خواب سرمایه در کارخانههای بزرگ اصفهان جلوگیری شود. این مطالبهگری، صدایی واحد از فعالان کاشان تا نجفآباد است که تأکید دارند اقتصاد اصفهان، موتور محرک اشتغالزایی کشور است و تضعیف آن، به معنای تضعیف امنیت اقتصادی ملی خواهد بود.
ضرورت حمایت از تولید در اصفهان
حمایت از تولید در اصفهان دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای بقای اقتصادی استان و کشور است. با توجه به ظرفیتهای بینظیر اصفهان در صنایع دانشبنیان، فولاد، نساجی و صنایع دستی، حمایتهای دولتی باید از سطح شعار به سطح عمل تغییر جهت دهد. ایجاد بستههای حمایتی ویژه برای واحدهایی که در اثر قطعیهای اخیر دچار زیان شدهاند، از جمله استمهال وامهای بانکی و کاهش نرخ حق بیمه سهم کارفرما، از بدیهیترین اقداماتی است که باید در دستور کار قرار گیرد. علاوه بر این، ضرورت دارد که دولت زیرساختهای نوین انرژی از جمله احداث نیروگاههای خورشیدی اختصاصی برای شهرکهای صنعتی اصفهان را تسهیل کند تا وابستگی به شبکه سراسری که پاشنه آشیل فعلی تولید است، کاهش یابد. حمایت از تولید در شهرستانهایی همچون خمینیشهر و مبارکه به معنای صیانت از اشتغال هزاران کارگر بومی است که در صورت تعطیلی کارخانهها، با چالشهای معیشتی مواجه میشوند. مسئولان استان باید با نگاهی مبتنی بر آمایش سرزمین، از ظرفیتهای محلی برای تأمین انرژی پایدار بهره ببرند و با حذف بروکراسیهای دست و پاگیر اداری، به رونق فضای کسبوکار در پهنه صنعتی اصفهان کمک کنند. حمایت واقعی یعنی تبدیل اصفهان به جزیرهای امن برای سرمایهگذاران که تحت تأثیر تصمیمات شتابزده، امنیت تولیدشان به خطر نیفتد.